X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

مدیریت آموزشی و مدیریت آموزش عالی

تفاوت بین اداره‌ مجازی با سازمان مجازی

اداره‌ مجازی (Virtual Office)

سازمان‌های چندی در ده‌ی اخیر به حذف بسیاری از ادارات و دفاتر خود پرداخته‌اند، به باور آنان کار،  عملی است که باید انجام گیرد نه  جایی که فرد به آنجا برود. آنان با موفقّیت تکنولوژی را جایگزین ادارات کرده‌اند. کامپیوتر‌های کوچک و کیفی، تلفن‌های همراه و دستگاه‌های نمابر، همگی شرایط محل کار را دگرگون کرده‌اند و ضرورت آن را زیر سوال برده‌اند. کارکنانی که از تکنولوژی استفاده می‌کنند، دیگر به محل کار ثابت نیاز ندارند و کارکنان متحرک جایگزین کارکنان ثابت شده‌اند. در عمل، انعطاف‌پذیری، استقلال بیشتر در کار، و کاهش هزینه‌ها از مزایای اداره‌ی مجازی است.

واژه‌ی اداری مجازی معّرف نوعی کار به صورت متحرک و دور از دفاتر کار سنتی است که می‌توان آن را در یک پیوستار نشان داد. سازمان‌ها با توجه به امکانات، نیاز‌ها و شرایط کاری خود می‌توانند در این پیوستار نوع مناسب اداره‌ی مجازی را برای خود انتخاب کنند. در ابتدای این پیوستار نوعی اداره‌ی مجازی وجود دارد که در آن کارکنان دارای دفاتر ثابت هستند اما برخی کار‌ها را در خانه انجام می‌دهند. در انتهای این پیوستار ادارات مجازی‌ای وجود دارند که کارکنان دفاتر ثابت ندارند، و کارکنان سازمان هیچ نوع دفتر کاری ندارند و در خانه و گاهی بصورت متحرک هستند و حتی در خانه هم محل کار خاصی ندارند؛ در طور روز در محل مربوط به مشتری مشغول به کارند و تلفن و کامپیوتر کیفی را به همراه دارند. بطور کلی می‌توان گفت که تکنولوژی جایگزین بسیاری از فضا‌های فیزیکی واحد می‌شود.

سازمان مجازی(Virtual Organizartion)

سازمان‌های مجازی با نام‌های متعددی ( سازمان‌های پارندی، سازمان‌های شبکه‌ای، سازمان‌های بدون مرز) خوانده می‌شوند که همه روایت‌های متفاوت از مقوله‌ی واحدی به نام سازمان مجازی هستند. در سازمان مجازی عامل مهمی که مجازی بودن را تعیین می‌کند واگذاری فعالیت‌ها به سازمان‌های دیگر و تأمین خدمات و کالا با همکاری واحد‌های خارجی و اتحاد با آنهاست. هر قدر این واگذاری گسترده‌تر باشد سازمان به سوی مجازی شدن بیشتری حرکت کرده است.  سازمان مجازی شبکه‌ای از سازمانهاست اگرچه خود موجدیت مستقلی ندارند کارایی و اثربخشی آن افزونتر از سازمان‌های بزرگ و مستقل است. سازمان مجازی نوعی سازمان تخیلی (Imagined) است، خود وجود ندارد بلکه دیگر سازمان‌ها بدان موجودیت می‌دهند. سازمان مجازی را شبکه‌ای موقتی از واحد‌ها و سازمان‌های مستقل دانسته‌اند که شامل تولید کنندگان، مشتریان، و حتی رقباست. این واحد‌ها به کمک تکنولوژی اطلاعات با یکدیگر پیوند می‌خورند و قدرت می‌یابند تا از فرصتهای جدید نهایت استفاده را ببرند. 

منبع: مدیریت عمومی (دکتر الوانی).