X
تبلیغات
نماشا
رایتل

مدیریت آموزشی و مدیریت آموزش عالی

تکنولوژی، رفاه و آرامش انسان!


 پیشرفت‌های علمی، تکنولوژی و صنعت در چند قرن اخیر با سرعتی فزاینده، باعث رفاه بیشتر انسان شده است. ما در گرمای تابستان، سرمای زمستان را به منزل می‌آوریم، در سرمای زمستان نیز گرمای تابستان.

با در دست گرفتن کنترل تلویزیون، می‌توانیم گوشه و کنار دنیا را بطور زنده به تماشا بنشینم. ماشین، قطار، هواپیما و ...،مفهوم فاصله را برای ما عوض کرده است. جارو برقی، ماکروویو، لباسشویی، ظرفشویی، یخچال، اجاق گاز، کامپیوتر و اینترنت و هزاران وسایل برقی و الکترونیکی تمام اتوماتیک، منجر شده است که هم کارها آسانتر گردند و هم در وقت صرفه جویی شود.

ولی با وجود تمام این رفاه و  امکانات، چرا روز به روز  احساس آرامش و خوشبختی در ما کمتر می شود؟!

لطفاً خواندن این مطلب را همین جا متوقف کنید و با تمام هوش و اطلاعات خود به این سئوال پاسخ بدید!

  •       چرا هنوز وقتی می‌خواهیم به آرامش برسیم، به کوه و دشت و دریا می زنیم و به روستا و طبیعت بکری می‌رویم که کمتر اینگونه رفاه‌ها در آنجا موجود است؟!
  •       آیا واقعاً تکنولوژی، صنعت و رفاه، موجب از بین رفتن آرامش انسان می‌شوند؟!
  •       آیا رفاه، همان آرامش است؟
  •       آیا رفاه زمینه ساز آرامش است؟
  •       آیا اصولاً آرامش انسان با رفاه رابطه دارد؟

رفاه یک شرایط بیرون از ماست و اسباب و وسایل و امکاناتی است که در پاسخ به نیازهای بیشتر فیزیکی ما، کاربرد دارد.

لیکن آرامش یک دید و حس در درون ماست و برداشت ما از موقعیتی هست که داریم. در حالیکه رفاه بیشر به جنبه سخت افزاری نظر دارد و به تکنولوژی و امکانات بیرونی وابسته است؛ آرامش جنبه نرم افزاری دارد و با اهداف، طرز تفکر و احساس درونی فرد مرتبط است.

رفاه بیشتر با کیفیت مسیر زندگی مرتبط است در حالیکه آرامش وابسته به هدف و معنای زندگی است. شما اگر یک اتومبیل آخرین مدل داشته باشید ممکن است سفر راحتی انجام دهید، ولی هدف سفر شما ممکن است یک جشن عروسی یا یک مراسم عزا باشد. و این هدف و مقصد است که روی حالات، روحیه و آرامش شما تاثیر می‌گذارد، نه مدل ماشین شما( بخوانید رفاه).

اکنون به رابطه رفاه و آرامش بر می گردیم؛ با این وصف، امکانات، وسایل و رفاه، مسیر زندگی را سهل و آسان می‌کنند، ولی برای کسب آرامش باید روی معنا و هدف زندگی تأمل کرد.

اگر وقت این افکار فلسفی را نداشته باشیم یا لزومی نبینیم که هدف و معنای زندگی خود را جستجو کنیم؛ پس نمی‌توانیم آرامش را به آغوش بکشیم. تا وقتی که تمام انرژی خود را در مسیر و در امکانات و رفاه متمرکز کنیم، سهم کمتری به آرامش می‌رسد. همواره لازم است، بخشی از افکار، انرژی و توان خود را صرف جهت‌یابی هدف و معنای زندگی خود بکنیم.

رابطه رفاه و آرامش در  زندگی شما چگونه است؟!